به گزارش خبرنگار خبرگزاری حوزه در مشهد، حجتالاسلام سیدمحمدباقر طباطبایینژاد، کارشناس دینی برنامه تلویزیونی «محفل»، شامگاه جمعه ۷ فروردینماه در ویژهبرنامه «نصر» که در رواق امام خمینی(ره) حرم مطهر رضوی و با حضور زائران و مجاوران حضرت علیبنموسیالرضا(ع) برگزار شد، با اشاره به معارف نهجالبلاغه به تبیین سه اصل اساسی در زندگی مؤمنانه پرداخت.
امید حقیقی تنها به خدا
وی با استناد به حکمت ۸۲ نهجالبلاغه، اظهار کرد: امیرالمؤمنین علی(ع) در این حکمت سه نکته مهم برای شیعیان بیان میکنند که بهویژه در شرایط امروز جامعه اسلامی بسیار راهگشا است. نخستین نکته این است که انسان در این دنیا نباید به کسی جز خدا امید ببندد.
سخنران حرم مطهر رضوی افزود: قرآن کریم میفرماید کلیدهای آسمانها و زمین در دست خداوند متعال است و هیچ دری بدون اذن الهی گشوده نمیشود. بنابراین همه اسباب و وسائط در عالم تنها زمانی اثرگذار هستند که خداوند به آنها سببیت بدهد.
وی با اشاره به داستان حضرت ابراهیم(ع) و ذبح حضرت اسماعیل(ع)، بیان کرد: در نقلهای تاریخی آمده است هنگامی که تیغ گلوی اسماعیل را نبرید، به زبان حال گفته شد که خلیل فرمان بریدن میدهد اما خدای جلیل مانع میشود. این روایت بیانگر آن است که حتی ابزار و اسباب نیز بدون اراده الهی کاری از پیش نمیبرند.
حجت الاسلام طباطبایینژاد با اشاره به واقعه تاریخی جنگ حنین، خاطرنشان کرد: در سال هشتم هجری و پس از فتح مکه، مسلمانان با جمعیتی حدود دوازده هزار نفر وارد میدان شدند و برخی به کثرت جمعیت خود دل بستند.
وی ادامه داد: قرآن کریم در این باره میفرماید که در روز حنین کثرت جمعیت شما را به شگفت آورد اما هیچ سودی برایتان نداشت. در آن نبرد، مسلمانان ابتدا دچار پراکندگی شدند، اما با ایستادگی امیرالمؤمنین(ع) و بازگشت دوباره نیروها، پیروزی حاصل شد.
وی تأکید کرد: این واقعه برای همیشه در تاریخ ماند تا یادآور شود هرگاه امید انسان به غیر خدا باشد، نتیجه آن ناامیدی خواهد بود.
کارشناس دینی برنامه «محفل» با اشاره به دومین توصیه امیرالمؤمنین(ع) در این حکمت گفت: حضرت میفرمایند انسان نباید از چیزی جز گناه خود بترسد. فقر، بیماری، جنگ یا مشکلات اقتصادی هیچکدام ماندگار نیستند و همگی گذرا هستند.
وی ادامه داد: قرآن کریم در چندین آیه تأکید میکند که زندگی دنیا چیزی جز بازی و سرگرمی نیست؛ یعنی حقیقتی گذرا که پایان میپذیرد. بنابراین انسان نباید آن را بیش از اندازه جدی بگیرد.
حجت الاسلام طباطبایینژاد با بیان حکایتی از سلطان محمود غزنوی و گدایی که شبی سرد را کنار تنور گذرانده بود، افزود: صبح روز بعد آن گدا خطاب به سلطان، گفت شب سمور گذشت و شب تنور هم گذشت. این روایت یادآور این حقیقت است که هم رفاه دنیا میگذرد و هم سختی آن.
وی با اشاره به اشعاری از سعدی، گفت: انسان از مراحل مختلف زندگی عبور میکند؛ از کودکی تا جوانی و سپس کهنسالی، اما هیچیک پایدار نیست. آنچه باقی میماند، نتیجه اعمال انسان است.
سخنران حرم مطهر رضوی با نقل حدیثی از امیرالمؤمنین حضرت علی (ع) بیان کرد: فاصله بسیاری میان دو عمل وجود دارد؛ عملی که لذت آن میگذرد اما پیامد آن باقی میماند، و عملی که سختی آن پایان مییابد اما پاداش آن ماندگار است.
صبر؛ ستون ایمان
وی در ادامه به سومین نکته مورد تأکید امیرالمؤمنین حضرت علی (ع) اشاره کرد و گفت: حضرت میفرمایند صبر نسبت به ایمان مانند سر نسبت به بدن است؛ همانگونه که بدن بدون سر نمیتواند زنده بماند، ایمان نیز بدون صبر پایدار نمیماند.
حجت لاسلام طباطبایینژاد با اشاره به نمونههایی از زندگی انسانها، افزود: گاهی بیصبری موجب میشود انسان حتی ایمان خود را از دست بدهد. در حالی که صبر در برابر سختیها میتواند زمینهساز رشد و پاداش الهی باشد.
وی با نقل روایتی از امام جواد(ع)، اظهار کرد: در برخی موارد خداوند محبوبترین دارایی انسان را از او میگیرد تا پاداشی بزرگتر به او عطا کند. در این نگاه، بلاها میتوانند مقدمهای برای ارتقای معنوی انسان باشند.
سخنران حرم مطهر رضوی با اشاره به آیهای از قرآن کریم، تصریح کرد: خداوند در قرآن میفرماید شما را با ترس، گرسنگی، کاهش اموال و جانها آزمایش میکنیم و به صابران بشارت میدهیم. بنابراین سختیها بخشی از سنت الهی برای آزمون انسانهاست.
وی همچنین با اشاره به واقعه عاشورا گفت: در نقلهای تاریخی آمده است که هرچه مصیبتها در روز عاشورا بیشتر میشد، چهره امام حسین(ع) نورانیتر و آرامتر میگردید؛ زیرا آن حضرت به مقامات و پاداشهای عظیمی که در پس این ابتلائات نهفته است آگاه بود.
حجت الاسلام طباطبایینژاد در پایان سخنان خود با اشاره به رشادتهای جبهه مقاومت و یاد شهدای اسلام، بر ضرورت امید به نصرت الهی، پرهیز از گناه و صبر در مسیر حق تأکید کرد و از خداوند متعال پیروزی جبهه حق، عزت مسلمانان و تعجیل در فرج حضرت ولیعصر(عج) را مسئلت کرد.
انتهای پیام/











نظر شما